HENÜZ HİKAYE BİTMEDİ

Alarmı Kurduk, Umudu da Kurduk…

Pazar sabahı milyonlarca insan aynı heyecanla uyandı. Kimisi alarm kurdu, kimisi gece boyunca uyumadı. Kahvaltı masaları hazırlanırken, televizyonlar açıldı. Meydanlara dev ekranlar kuruldu.Çünkü sahada sadece 11 futbolcu değil, bir milletin özlemi vardı.

24 yıl sonra yeniden Dünya Kupası sahnesine çıkan A Milli Takımımızın ilk maçında beklentimiz büyüktü. Ancak futbol bazen hayallerin istediği gibi gitmiyor. Millilerimiz, Avustralya karşısında turnuvaya 2-0’lık mağlubiyetle başladı.

Ama bu mağlubiyetin asıl hikâyesi skor tabelasında yazmıyor.

Asıl hikâye, sabahın erken saatlerinde gözlerini ovuşturarak ekran başına geçen insanlarda saklı. İşine gitmeden önce maçı izleyenlerde, çocuğuyla birlikte milli heyecanı yaşayan babalarda, “Bugün bizim günümüz” diyerek umutlanan gençlerde saklı.

Çünkü milli takımın forması kulüp renklerinden farklıdır. O forma, bütün takımların, futbolu seven sevmeyen insanların aynı duyguda buluştuğu  milyonların formasıdır.

Evet, kötü başladık, şansız başladık. Belki beklediğimiz oyunu göremedik. Belki de maç bittiğinde hepimiz biraz hayal kırıklığı yaşadık. Ancak Dünya Kupası maratonu henüz yeni başladı. Bir maçla ne umutlar tükenir ne de hayaller sona erer. Daha önümüzde 2 maç daha var.

Bugün eleştiri zamanı olabilir. Ama yarın yine aynı heyecanla ekran başına geçeceğiz. Çünkü taraftarlık biraz da budur; kazanınca alkışlamak kadar, kaybedince yanında durabilmektir.

Sabah erken kalkıp maçı izleyen herkes aslında sonucu değil, ülkesine olan inancını gösterdi.

Ve o inanç hâlâ ayakta.

Çünkü Dünya Kupası daha yeni başladı, hikâye henüz bitmedi.

Ercan APAYDIN

([email protected])