Bahçedeki Tabela Değil, Yönetim Planı Konuşur: EVCİL HAYVAN YASAKLARI HUKUKİ Mİ?
Geçenlerde bir sitenin bahçesinde yürürken çimlerin üzerindeki o iri harfli tabelaya takıldı gözüm: “Sitemizde kedi ve köpek beslemek, gezdirmek kesinlikle yasaktır! Aksine davrananlar hakkında yasal işlem yapılacaktır.”
İmzayı da atmışlar altına: Site Yönetimi.
Sanırsınız yönetim kurulu değil, TBMM kanun çıkarmış! Peki, bir binanın girişine veya bahçesine asılan bu tabelaların, panolara yapıştırılan duyuruların hukuken gerçekten bir karşılığı var mı? Yoksa bu da tıpkı “panoya borçlu listesi asma” sevdası gibi yönetimlerin kendi kendine koyduğu bir kural mı?
Gelin, meselenin hukuki boyutuna ve Yargıtay’ın netleşen çizgisine birlikte bakalım.
Etiket Değil, Yönetim Planı Bakılacak Yer!
Apartman veya site yönetimi, kendi kafasına göre veya sırf birkaç sakin rahatsız oldu diye “Sitede evcil hayvan beslenemez” kararı alamaz. Yönetimin böyle bir yasak koyma yetkisi hukuken yoktur.
Bu konuda tek bir anayasa vardır: Yönetim Planı.
Eğer tapudaki resmi Yönetim Planı’nda açıkça “Bağımsız bölümlerde ve ortak alanlarda kedi, köpek gibi evcil hayvan beslenemez” şeklinde bir madde varsa; mahkeme maalesef evcil hayvanın tahliyesine karar verir. Çünkü o binadan ev alırken veya kiralarken o sözleşmeyi imzalamış sayılırsınız.
Ancak yönetim planında böyle bir yasak yoksa; yönetim kurulunun aldığı kararlar da, bahçeye dikilen o heybetli tabelalar da hukuken çöp mesabesindedir.
“Çok Ses Çıkarıyor, Çıkarsınlar!” Demek Yetmez
Yönetim planında yasak yoksa, komşulardan birinin sırf “Ben köpekten korkuyorum” ya da “Kedi tüyü alerjim var” demesiyle hayvan evden gönderilemez.
Bir evcil hayvanın tahliyesi için komşuların Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 18. maddesine dayanarak “Çekilmezlik derecesinde rahatsızlık verildiğini” (aşırı ve sürekli havlama, çevreye zarar verme, hijyen kurallarını ihlal etme vb.) ispatlaması gerekir. Yani soyut rahatsızlık hissi değil, somut ihlal aranır.
Sonuç Olarak;
Toplu yaşam elbette karşılıklı saygı gerektirir. Hayvan sahipleri komşularını rahatsız etmeyecek tedbirleri almalı, ortak alanların hijyenine dikkat etmelidir. Fakat site yönetimleri de kendilerini kanun koyucu yerine koyup keyfi yasaklar icat edemez. Bahçeye tabela çakarak komşuluk hukuku yönetilmez. Evcil hayvanlar hayatımızın, evlerimizin ve neşemizin bir parçasıdır; onları hukuka aykırı yönetim kararlarıyla hayatımızdan çıkaramazsınız.
İbrahim PARLAK