Dolar 48,5947
Euro 56,4679
Altın 6.747,60
BİST 14.393,85
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul 28°C
Parçalı Bulutlu
İstanbul
28°C
Parçalı Bulutlu
Cum 28°C
Cts 28°C
Paz 27°C
Pts 23°C

Bahçedeki Tabela Değil, Yönetim Planı Konuşur: EVCİL HAYVAN YASAKLARI HUKUKİ Mİ?

Bahçedeki Tabela Değil, Yönetim Planı Konuşur:  EVCİL HAYVAN YASAKLARI HUKUKİ Mİ?
10 Eylül 2026 21:01 | Son Güncellenme: 10 Eylül 2026 18:25

Geçenlerde bir sitenin bahçesinde yürürken çimlerin üzerindeki o iri harfli tabelaya takıldı gözüm: “Sitemizde kedi ve köpek beslemek, gezdirmek kesinlikle yasaktır! Aksine davrananlar hakkında yasal işlem yapılacaktır.”

İmzayı da atmışlar altına: Site Yönetimi.

Sanırsınız yönetim kurulu değil, TBMM kanun çıkarmış! Peki, bir binanın girişine veya bahçesine asılan bu tabelaların, panolara yapıştırılan duyuruların hukuken gerçekten bir karşılığı var mı? Yoksa bu da tıpkı “panoya borçlu listesi asma” sevdası gibi yönetimlerin kendi kendine koyduğu bir kural mı?

Gelin, meselenin hukuki boyutuna ve Yargıtay’ın netleşen çizgisine birlikte bakalım.

Etiket Değil, Yönetim Planı Bakılacak Yer!

Apartman veya site yönetimi, kendi kafasına göre veya sırf birkaç sakin rahatsız oldu diye “Sitede evcil hayvan beslenemez” kararı alamaz. Yönetimin böyle bir yasak koyma yetkisi hukuken yoktur.

Bu konuda tek bir anayasa vardır: Yönetim Planı.

Eğer tapudaki resmi Yönetim Planı’nda açıkça “Bağımsız bölümlerde ve ortak alanlarda kedi, köpek gibi evcil hayvan beslenemez” şeklinde bir madde varsa; mahkeme maalesef evcil hayvanın tahliyesine karar verir. Çünkü o binadan ev alırken veya kiralarken o sözleşmeyi imzalamış sayılırsınız.

Ancak yönetim planında böyle bir yasak yoksa; yönetim kurulunun aldığı kararlar da, bahçeye dikilen o heybetli tabelalar da hukuken çöp mesabesindedir.

“Çok Ses Çıkarıyor, Çıkarsınlar!” Demek Yetmez

Yönetim planında yasak yoksa, komşulardan birinin sırf “Ben köpekten korkuyorum” ya da “Kedi tüyü alerjim var” demesiyle hayvan evden gönderilemez.

Bir evcil hayvanın tahliyesi için komşuların Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 18. maddesine dayanarak “Çekilmezlik derecesinde rahatsızlık verildiğini” (aşırı ve sürekli havlama, çevreye zarar verme, hijyen kurallarını ihlal etme vb.) ispatlaması gerekir. Yani soyut rahatsızlık hissi değil, somut ihlal aranır.

Sonuç Olarak;

Toplu yaşam elbette karşılıklı saygı gerektirir. Hayvan sahipleri komşularını rahatsız etmeyecek tedbirleri almalı, ortak alanların hijyenine dikkat etmelidir. Fakat site yönetimleri de kendilerini kanun koyucu yerine koyup keyfi yasaklar icat edemez. Bahçeye tabela çakarak komşuluk hukuku yönetilmez. Evcil hayvanlar hayatımızın, evlerimizin ve neşemizin bir parçasıdır; onları hukuka aykırı yönetim kararlarıyla hayatımızdan çıkaramazsınız.

İbrahim PARLAK

([email protected])