AŞK İLE TEHVİD ETSE DİLİMİZ - Yenigün GazetesiYenigün Gazetesi
SON DAKİKA

Korkunç kaza!

ASAYİŞ, SON DAKİKA

AŞK İLE TEHVİD ETSE DİLİMİZ

Songül KİŞİOĞLU’nun kaleminden..

Bu haber 09 Ekim 2019 - 18:55 'de eklendi.

Yunus Emre’nin şiirlerinde ki “tasavvuf anlayışından” bir başka  etkilenmişimdir.

Tasavvufta hep diğerlerinden farklı görmüşümdür.

Ne cehennemden korkarak,

Ne de cennete erişebilmek için

Allah’a yaklaşmaya çalışmamıştır.

O sadece Allah’ın sevgisine erişebilmek için  uğraşan,

Hatta ömrünü bu yolda adayan gönül adamıdır.

 

Şiirlerini incelediğinizde anlaşılır bir dil kullandığını görürsünüz.

Öylesine yalın ve sade bir dil kullanmıştır ki!

Okuyan herkes ne demek istediğini anlamıştır.

Yunus Emre’yi “halk şairi” olarak tanımlamak eksik bir tanım olacaktır.

Çünkü;

Allah’a erişmede izlediği yol,

Ayırım gözetmeyen tavrı,

Hoşgörüsü,

Şiirlerinde ki anlaşılır dil

Onun “halkın şairi” olmasını sağlamıştır.

”Yaratılanı sevdik, yaratandan ötürü” sözü ile halkın sevgisine mazhar olmuştur.

 

Yunus Emre’nin Allah’a erişmede ki gayretini,

Günümüz  dünya telaşı içinde savrulan yaşamlarla karşılaştırıyorum.

 

Sonra gözlerimi kapatıp, kirpiklerimi buluşturuyorum.

Binlerce fit yükseklikte bir uçakta yolcu olduğumu

Bi’an yeryüzü coğrafyasına çok yukarılardan

Bulutların üzerinden baktığımı hayal ediyorum.

Çatısı minicik görünen koca koca rezidanslarda yaşayan insanların

Herşeye sahiplermiş gibi hissetmelerini düşünüyorum.

Sonra tekrar düşünüyor, tekrar bakıyorum.

Parsel parsel bölünmüş arsalar, kat kat çıkılmış binaları görüyorum.

Yukarıdan bakıldığında  hiç birinin detayı  görünmüyor

Bu binaların ne kadar lüks oldukları da anlaşılmıyor.

Vızır vızır geçen araba ışıklarını görüyorum.

Yükseklikten bakılınca

Bu arabaların hiç birisinin modellerinin de önemi kalmıyor.

Koskoca dağların, ovaların, denizlerin, ırmakların

Gözden kaybolduğu yerde,

Arabaların yada katların bir önemi kalır mı sizce?

 

Asırlar öncesinde,

Yıkılan saltanatları ve  krallıkları düşünün.

Bunlar daha bir kaç asır evvel buraların sahibiyim demiyorlar mıydı?

Bakın şimdi o saltanat sahiplerinin ve kralların kemikleri dahi kalmadı.

 

Tüm bunları tekrar tekrar düşünürken zihnim karmakarışık bir hal alıyor.

Bedenimi  bir karınca kadar hissetmeme duygusuna kapılıyorum.

Ne boş bir hayat  bizimkisi diyorum.

Dünyalık boş dertlerle  zihnimizi  tarumâr ediyoruz.

 

 

Diyorum ki!

Halimiz nicedir?

Neyin telaşındayız?

Bizim zannettiklerimizi aslında emâneten taşımıyor muyuz?

Emâneten yaşıyor ve emâneten dünyanın bir kenarına ilişmiyor muyuz?

 

Heyhât ki, ne heyhât.

Ömür dediğimiz şey bir solukta geçiverecek iken,

Dış görünüş, mal yada mülk nedir ki?

Bunlar için ömrü heba ediyoruz.

 

Mülkün asıl ve tek sahibi ALLAH iken,

Asıl sahibini unutup,

Cismimiz bile ait değil iken,

Dünyada ki küçücük mülklerle

İnsanoğluna  mâliklik taslamak nedir ki?

Ruhlarımızı neden tehvid ile mülk sahibine vardıramıyoruz?

 

Vakit çok geç olmadan,

Soluk alıp veriyorken,

Gözlerimiz görüyorken,

Kulaklarımız işitiyorken,

Aklımız ile hareket edebiliyorken,

 

Allah’ı kalbinde yaşayan Yunus Emre’yi örnek alarak

Cennet yada cehennem kaygısı taşımadan,

Sadece Allah’ın sevgisine erişebilmek için

Dilimiz ve gönlümüz ile  O’nu tehvid etmeliyiz.

 

Hoşgörüyle  bezenmiş bir ömür sürmeniz dileklerimle…

Songül Kişioğlu

Songül KİŞİOĞLU
Songül KİŞİOĞLUbafra_diyalog@hotmail.com